Zobacz zdjęcie
Galerie -> KĘPNO I POWIAT KĘPIŃSKI -> POWIAT KĘPIŃSKI - RÓŻNE -> Znane osoby związane z powiatem kępińskim. Poprzednie Następne
Ks. kanonik prof. dr hab. Edward Nawrot 1947-2005
Kepno-socjum
Ks. kan. prof. dr hab. Edward Nawrot urodził się 7 października 1947 roku w Kobylej Górze. Był najmłodszym z czworga dzieci swoich rodziców Stanisława i Elżbiety z domu Wróbel. Miał braci Stanisława, Sylwestra i Mieczysława, który zmarł w dzieciństwie. Rodzina zajmowała się prowadzeniem własnego gospodarstwa. W wieku 7 lat Edward rozpoczął edukację w Szkole Podstawowej w Kobylej Górze, a następnie uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Ostrzeszowie, gdzie w 1965 roku uzyskał świadectwo dojrzałości. Już w wieku dziecięcym służył jako ministrant przy ołtarzu. 20 maja 1971 roku, po ukończeniu studiów w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Poznaniu, przyjął z rąk metropolity poznańskiego arcybiskupa Antoniego Baraniaka święcenia kapłańskie. Posługę duszpasterską pełnił kolejno w Rozdrażewie, Lwówku, Kębłowie, Dolsku, Komornikach, w poznańskim Spławiu oraz w parafii Wszystkich Świętych w Poznaniu. Posiadał dar łatwego nawiązywania kontaktów, zwłaszcza z młodzieżą. Jako wikariusz kontynuował studia specjalistyczne z historii Kościoła. Z tej dziedziny nauki uzyskał magisterium w 1975 roku na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a doktorat w 1981 roku obronił na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu. Kolokwium habilitacyjne odbył w Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu. Z dniem 1 września 1983 roku został mianowany proboszczem w Kiekrzu. Okazał się dobrym organizatorem i gospodarzem wspólnoty parafialnej. Wybudował kościół filialny św. Faustyny, konsekrowany 5 października 1999 roku. Dokonał restauracji kościoła św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Chybach. Ponadto przeprowadził gruntowny remont kościoła parafialnego św. Michała Archanioła i Wniebowzięcia NMP oraz miejscowej plebanii. Wybudował okazały dom parafialny ,,Arka’’, dom przedpogrzebowy oraz parking przykościelny. Był autorem ponad stu publikacji, w tym kilku książkowych, głównie z historii Kościoła oraz Wielkopolski. Należał do kilku towarzystw naukowych oraz kulturalno-naukowych, m.in. Polskiego Towarzystwa Historycznego, Towarzystwa Przyjaciół Nauk oraz Kaliskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Po uzyskaniu stopnia doktora teologii rozpoczął pracę jako wykładowca historii w poznańskich instytucjach dydaktycznych. 1 października 2001 roku został zatrudniony na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. 27 maja 2002 roku został profesorem nadzwyczajnym, a 1 października 2002 roku kierownikiem katedry historii Kościoła w czasach najnowszych. Ks. Edward Nawrot zmarł 19 września 2005 roku, po długiej i ciężkiej chorobie. Jego pogrzeb odbył się 22 września w Kiekrzu pod przewodnictwem biskupa Zdzisława Fortuniaka. Zgodnie ze swoją wolą zapisaną w testamencie otrzymał prosty i skromny nagrobek.
Foto i tekst za https://wlkp24.in...rd-nawrot/


Dodane przez: amalina
  Ocena: Brak
Data: 05/12/2022 12:44   Komentarzy: 3
Wymiary: 920 x 493 pikseli   Liczba wyświetleń: 582
Rozmiar pliku: 43.1kB     
      
   
Komentarze
469 #3 amalina 29/12/2022 19:02   
Dodam jeszcze, że ks. E. Nawrot był autorem haseł w „Słowniku Biograficznym Wielkopolski Południowo – Wschodniej (Ziemi Kaliskiej)”, t. I, pod red. Hanny Tadeusiewicz, Kalisz 1998, dotyczących czterech księży historyków działających w Kępińskiem, które też jako swoje źródła przytacza Łukasz Kamiński w artykule Zasłużeni księża – historycy http://tpl-lukus....p;Itemid=1
469 #2 amalina 22/12/2022 11:37   
Niejako usprawiedliwiając się z komentarza #1, dodam jeszcze, że od dzieciństwa do 1975 byłem mieszkańcem najstarszej części Poznania na zmodernizowanym (od 2022 z miejskim centralnym ogrzewaniem i ciepłą wodą) https://pl.wikipe...g%C3%B3rzu. Na Ostrowie Tumskim, gdzie była Akademia Lubrańskiego (teraz tam Muzeum Archidiecezjalne), a dziś są Wyższe Seminarium Chrystusowców (tam wykładał społecznie ks. prof. Nawrot), Arcybiskupie Seminarium Duchowne (tam do 1938 studiował mój stryj, a ks. Nawrot w 1981 obronił doktorat) i Wydział Teologiczny UAM. Religię, pierwszą komunię i bierzmowanie zaliczyłem w trzech świątyniach parafii archikatedralnej https://pl.wikipe...w_Poznaniu, https://pl.wikipe...w_Poznaniu, https://pl.wikipe...w_Poznaniu. W ogrodach u Chrystusowców uczyłem się do matury, tam z moim bratem, byłym ministrantem, odwiedzaliśmy kolegę zakonnika, z Archiwum Archidiecezjalnym kontaktowałem się w sprawie zdjęć stryja (np. https://www.kepno...o_id=40590 i https://www.kepno...o_id=40591), a ostatnio z archiwistą ks. prof. UAM dr. hab. Bernardem Kołodziejem https://www.chrys...bkolodziej poszukiwałem potulickich śladów „naszego” ks. Józefa Janiszewskiego https://www.kepno...o_id=38229. W Potulicach https://pl.wikipe...pomorskie) z fundacji Anieli Potulickiej https://www.kul.p...58573.html w pałacu powstało w 1932 pierwsze Seminarium Zagraniczne Towarzystwa Chrystusowego dla Wychodźców, którego oficyna wydała w 1939 m.in. książeczki ks. Józefa Janiszewskiego: Niezapominajki z ogrodu św. wiary katolickiej; Wyrok śmierci: obrazek sceniczny w 2 odsłonach (podług Marka Twaina) i Złote myśli Zygmunta Krasińskiego https://www.kepno...post_10570
469 #1 amalina 20/12/2022 09:15   
Jeszcze wiele informacji o dokonaniach księdza podano w http://www.wtg-gn...mp;id=3075, https://pl.wikipe...ard_Nawrot i w https://www.wikiw...ard_Nawrot, a uznając je za wyjątkowe w poznańskim Kiekrzu nazwano ulicę jego imieniem.
Jednak, jako niemal ateista, odważę się podać tutaj obszerne i serdeczne wspomnienie o nim, napisane przez starszego odeń naukowca i historyka, ks. Józefa Swastka*, wydrukowane w dolnośląskim piśmie katolickim „Nowe Życie” we wrześniu 2006:
Uczony i pasterz
Przed rokiem, 19 września 2005 r. odszedł do wieczności, z powodu choroby nowotworowej, jeden z historyków polskiego Kościoła, profesor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie i Wyższego Seminarium Duchownego Chrystusowców w Poznaniu oraz proboszcz parafii pod wezwaniem św. Michała Archanioła i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Poznaniu – Kiekrzu, ks. Edward Nawrot.
Działalność ks. prof. E. Nawrota zasługuje na monograficzne opracowanie ze względu na styl sprawowania przez niego duszpasterstwa oraz łączenie go z pracą naukową. Głęboka wiedza teologiczna i historyczna stymulowała jego pracę duszpasterską, a praca duszpasterska miała wpływ na kierunek jego badań naukowych, na wybór i sformułowanie prac magisterskich i doktorskich; dawała mu też klucz do serc ludzkich. Był powszechnie szanowanym profesorem w tych uczelniach, w których pracował.
Ks. prof. E. Nawrot urodził się na terytorium historycznej diecezji wrocławskiej, w Kobylej Górze. Po 1821 r. jego rodzinna miejscowość znalazła się – na mocy bulli De salute animarum w granicach archidiecezji poznańskiej.
W jego odczuciu powołanie do kapłaństwa wyprosiła mu jego pracowita matka – Elżbieta. Choć czuł się Wielkopolaninem, to jednak żywił wielki podziw dla Ślązaków za ich trwanie przez prawie 600 lat przy polskości. Śląskowi zawdzięczają Polacy wysoką kulturę duchową i maryjną pobożność. Najstarsze sanktuaria maryjne powstały na Śląsku. Również i sanktuarium jasnogórskie jest dziełem pochowanego w kościele Franciszkanów w Opolu – księcia Władysława Opolczyka.
Edward Nawrot urodził się 7 X 1947 roku. Był najmłodszym dzieckiem w rodzinie, składającej się z czworga dzieci. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Kobylej Górze oraz uzyskaniu matury w Liceum Ogólnokształcącym w Ostrzeszowie (1965 r.) odbył studia filozoficzno-teologiczne w Arcybiskupim Wyższym Seminarium Duchownym w Poznaniu. Dnia 20 maja 1971 r. przyjął święcenia kapłańskie w archikatedrze poznańskiej z rąk arcybiskupa metropolity poznańskiego dr. Antoniego Baraniaka. Po święceniach pracował w charakterze wikariusza w Rozdrażewie k. Krotoszyna, w Lwówku Wlkp., Kębłowie, Dolsku, Komornikach, Spławiu i w parafii Wszystkich Świętych w Poznaniu. 1 IX 1983 r. ówczesny metropolita poznański, abp dr Jerzy Stroba mianował go proboszczem parafii w Poznaniu - Kiekrzu. Czuł się bardzo dobrze w tej parafii. Wierni darzyli go pełnym zaufaniem i autentyczną miłością. Potrafił odwzajemniać ich miłość. Nawiązał bardzo owocną współpracę z mieszkającymi na terenie tej parafii siostrami ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. W 1929 r. przebywała na terenie jego parafii (przez kilka miesięcy) św. Faustyna Helena Kowalska. Tutaj miała pierwsze wizje Chrystusa Miłosiernego. Na terenie swojej parafii wybudował – na gruncie należącym do Akademii Rolniczej w Poznaniu – kościół pod wezwaniem św. Faustyny. Kościół ten konsekrował 5 października 1999 r. abp J. Paetz. Służy on obecnie także pracownikom naukowym Akademii Rolniczej. Dokonał udanej restauracji kościoła pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Chybach. Przeprowadził gruntowny remont kościoła parafialnego pod wezwaniem św. Michała Archanioła i Wniebowzięcia NMP oraz miejscowej plebanii. Wybudował okazały dom parafialny "Arka", dom przedpogrzebowy oraz parking. Powołał klub sportowy "Arka". Zabiegał o to, aby jego parafianie mieli "życie nadprzyrodzone i mieli je w obfitości". Z tego powodu stał się – na wzór św. Jana Vianneya – wielkim miłośnikiem konfesjonału.
Starał się w duszpasterstwie naśladować Apostoła Narodów – św. Pawła. Potrafił – jego wzorem – przeciwstawiać się nawet wysokim autorytetom, gdy ulegali światowym nowościom i schlebiali ateistycznym liberałom czy masonom. Stawał w obronie tych, którym bez wyroku sądowego odbierano w mediach dobre imię. Pracując w duszpasterstwie odbył studia specjalistyczne na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu oraz na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Jego mistrzami byli: ks. prof. dr hab. Bolesław Kumor oraz ks. prof. dr hab. Marian Banaszak. Pod kierunkiem ks. prof. M. Banaszaka przygotował rozprawę doktorską pt. "Dekanat ostrzeszowski w granicach archidiecezji poznańskiej 1821-1945".
Po uzyskaniu doktoratu prowadził w latach 1981-1992 zajęcia dydaktyczne na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu dla nauczycieli religii oraz na studiach zaocznych. W 1992 r. podjął zajęcia w Instytucie Emigracyjnym w Poznaniu. W latach 1992-1995 pełnił obowiązki kapelana w Wyższej Szkole Oficerskiej im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu. Prowadził w niej wykłady z etyki katolickiej dla oficerów i studentów Wojska Polskiego. Jako wykładowca tej uczelni uzyskał tytuł kapitana Wojska Polskiego. Co roku występował jako prelegent w Dniach Kultury Chrześcijańskiej w Poznaniu. W latach 1982-1992 pełnił funkcję sekretarza Sekcji Prawno-Historycznej Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (Komisja Teologiczna). Pełnił też rolę konsultanta naukowego w zakresie badań historycznych dotyczących historii Wielkopolski południowej. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Naukowego, Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Kaliskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej – Oddział w Poznaniu, Towarzystwa Serbsko-Łużyckiego – Oddział w Poznaniu. W latach 1985-2001 był sędzią w Metropolitalnym Sądzie Duchownym. Pracę tę traktował bardzo odpowiedzialnie, a z podejmowanych zadań wywiązywał się szybko; nie chciał, aby ktoś z jego powodu miał zamkniętą drogę do przyjmowania sakramentów św. Należał (z wyboru) do Rady Kapłańskiej Archidiecezji Poznańskiej.
Z Wrocławiem związał się w sposób szczególny przez odbycie na Papieskim Wydziale Teologicznym w dniu 24 I 2000 roku kolokwium habilitacyjnego na podstawie dorobku naukowego liczącego około stu pozycji drukowanych oraz rozprawy habilitacyjnej pt. "Pierwszy Krajowy Kongres Eucharystyczny w Polsce", wydrukowanej w 1997 r. we Wrocławiu. Recenzentami byli: prof. dr hab. Krystyn Matwijowski z Instytutu Historii Uniwersytetu Wrocławskiego, prof. dr hab. Stanisław Nawrocki** z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz piszący te słowa. W czasie kolokwium ujawnił w sposób wyraźny i jednoznaczny swe patriotyczne oblicze, miłość do Matki Bożej oraz do świętych Pańskich. Wykazał wielką erudycję z zakresu teologii i historii, szczególnie z dziejów Kościoła w Wielkopolsce. W dniu 1 X 2001 r. został zatrudniony na Uniwersytecie im. Kard. Stefana Wyszyńskiego w Warszawie; 27 V 2002 r. został profesorem nadzwyczajnym, a 1 X 2002 r. kierownikiem katedry historii Kościoła w czasach najnowszych. Opracowana przez ks. W. Glińskiego bibliografia jego prac obejmuje 152 pozycje, prace poświęcone życiu i działalności wielkopolskiego duchowieństwa oraz świeckich działaczy katolickich, m.in. Dekanat Ostrzeszowski 1821-1945 (Poznań 2001).
Jego dorobek naukowy byłby znacznie skromniejszy, gdyby nie potrafił owocnie współpracować z księżmi i osobami świeckimi. Ostatnim kapłanem, który go wspierał w pracy duszpasterskiej był ks. Stanisław Duda, pracownik naukowy Wydziału Teologicznego Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Bardzo dużo zawdzięczał dzielnej niewieście ewangelicznej Ewie Kabacińskiej, która wyręczała go w niektórych pracach duszpasterskich, szczególnie w kancelarii parafialnej. Słynęła z gościnności jak ewangeliczna Marta. Przed śmiercią wypromował dwóch doktorów: Krzysztofa Łojka, który napisał pracę o nekropoliach w Ostrołęce oraz Marka A. Jakubiaka, który napisał rozprawę doktorską na temat relacji między państwem a Kościołem katolickim na tle polityki wychowawczo-oświatowej sanacji.
Dzieje Kiekrza i okolicy stanowią poważny wkład w naszą historiografię kościelną.
W drugiej połowie czerwca 2005 r. wziął udział we Wrocławiu jako recenzent w przewodzie doktorskim Bożeny Nowak, która przygotowała pracę pt. "Rola św. Katarzyny ze Sieny (1347-1380) w dziejach średniowiecznego Kościoła". Przed śmiercią modlił się w czerwcu 2005 r. przed Obrazem Matki Bożej Miłosierdzia w Wilnie.
Na śmierć był zawsze przygotowany. Pozostawił po sobie wzruszający testament, który oddaje wiernie jego duchowość, umiłowanie Kościoła, Polski i drogiej mu Wielkopolski. Po śmierci, która nastąpiła w dniu 19 IX 2005 r. jego doczesne szczątki spoczęły przy kościele parafialnym, obok innych proboszczów kierskich. Jego dzieło godnie kontynuuje następca, ks. dr Andrzej Magdziarz. Troszczy się bardzo skrupulatnie o to, aby pamięć o jego znakomitym poprzedniku trwała w sercach kierskich parafian. Przedwczesna śmierć ks. prof. Edwarda Nawrota wywołała głęboki ból wśród parafian, którym ofiarnie służył przez 22 lata, wśród pracowników naukowych i studentów Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, wśród krewnych i przyjaciół oraz wśród sióstr ze Zgromadzenia Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej. Był zaangażowany jako delegat biskupa w proces beatyfikacyjny ich założyciela – Sługi Bożego ks. Ignacego Posadzego.
Ks. I. Posadzy był też współzałożycielem Chrystusowców. Wyższe Seminarium Chrystusowców utraciło w jego osobie znakomitego profesora, który za prowadzone zajęcia dydaktyczne w tym seminarium nie przyjmował żadnego wynagrodzenia. Ks. prof. Edward Nawrot nie był nigdy przywiązany do dóbr tego świata. Cieszył się, że dane mu było służyć Chrystusowi w bliźnich, szczególnie ubogich. Był gwiazdą pierwszej wielkości na firmamencie poznańskiego nieba. Był kapłanem bardzo pracowitym, świątobliwym i wielkim patriotą w najlepszym znaczeniu tego słowa. Wierzymy, że przed tronem Boga będzie rzecznikiem trudnych spraw tych osób, które za życia bardzo go miłowały. http://www.nowezy...06/08.html

*) https://pl.wikipe...80%932021)
**) https://pl.wikipe...(historyk), u nas https://www.kepno...o_id=40510
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Monografia Kępna z 1815

Czytaj publikację


bądź pobierz książkę
(ok. 35MB)
Do zobaczenia Efka![0]
Kalendarz

Brak wydarzeń.

Złap nas w sieci NK  FB  BL  TVN24
Ostatnio na forum
Najnowsze tematy
· Kępno nie po polsku
· Społeczność tygodnia...
· Cmentarzysko Lipka
· batalion ON "Kępno"
· Wieża ciśnień - moż...
· Airsoft i Paintball
· Pierścień damski LEG...
· Wielka woda w Kępnie.

Losowe tematy
· Co Kępno ma wspólne...
· Co mają wspólnego M...
· KRĄŻKOWY szkic geog...
· Zapytanie
· Kierzno
Najwyżej oceniane zdjęcie
Brak głosów w tym miesiącu
45,438,701 unikalne wizyty